اختلالات جنسی شایع در مردان را می توان به ۳ دسته 
تقسیم کرد:

اختلال در میل جنسی، اختلال در نعوظ و اختلال در انزال.

اختلال در انزال خود ۳ نوع شایع دارد که عبارتند از

 انزال زودرس، انزال دیررس و عدم انزال.

انزال زودرس شایع ترین اختلال جنسی در مردان است...
تقریبا از هر ۳  مرد، یکی از آنها دچار انزال زودرس است. انزال زودرس می تواند ضمن ایجاد مشکلات زیاد در
روابط زناشویی، تبعات اجتماعی و خانوادگی شدیدی نیز داشته باشد. متاسفانه کم نیستند بیمارانی که به پیشنهاد دوستان و اطرافیان برای درمان مشکلشان از مواد مخدر استفاده
می کنند و رفته رفته دچار اعتیاد به مواد مخدر می شوند.  گاهی مشکل انزال زودرس سبب اختلال در روابط زن و شوهر می شود و به جدایی می انجامد.

انزال پدیده ای است که در آن سیستم عصبی مرکزی و محیطی دخیل هستند. نقاط مختلفی از مغز در یک رابطه نزدیک با یکدیگر هماهنگ عمل می کنند تا یک انزال طبیعی در مرد اتفاق بیفتد. هر عاملی که سبب ایجاد اختلال یا آسیب در سیستم عصبی مرکزی یا محیطی شود، می تواند به ایجاد اختلال در فرآیند انزال منجر شود.

 انزال زودرس

انزال زودرس به انزالی گفته می شود که زودتر از ۲ دقیقه پس ازشروع روابط رفت و برگشتی و در بیش از ۹۰ درصد روابط اتفاق بیفتد و این در صورتی است که فرد نزدیکی مرتب و منظمی داشته باشد.
به این معنی که اگر توالی روابط زناشویی کم، مثلا هر دو هفته یکبار یا حتی کمتر از آن باشد، نمی توان در مورد اینکه فرد دارای انزال زودرس است یا نه، قضاوت دقیقی کرد.
تعریفی که اینجا از انزال زودرس به عمل آمد، اهمیت خیلی زیادی دارد و پزشک باید
نسبت به بررسی و درمان مردانی اقدام کند که در تعریف علمی می گنجند.

 انزال زودرس ۲ نوع است؛

نوع اولیه که فرد از بدو زندگی زناشویی دارای انزال زودرس است .
نوع ثانویه به این معنی که بیمار پس از یک دوره روابط زناشویی طبیعی، دچار انزال زودرس می شود.

علل انزال زودرس

پس از اینکه مشخص شد که مردی طبق تعریف علمی دارای انزال زودرس است، نباید بلافاصله برای او دارو تجویز کرد.
پدیده انزال زودرس نیاز به بررسی دقیق توسط پزشک مجرب در زمینه اختلالات جنسی دارد .بررسی ابتدا با دریافت یک شرح حال دقیق و صحبت با بیمار شروع می شود. گاه هنگامی که با
بیمار صحبت می شود، متوجه می شویم که مشکلات دیگری هستند که به صورت انزال زودرس تظاهر کرده اند و در حقیقت فرد دارای انزال زودرس نیست. مثلا مشکلات عاطفی بین زن و
شوهر گاه به صورت انزال زودرس خودنمایی می کنند، یا اینکه مرد دارای اختلال در نعوظ به شکل عدم توانایی در تداوم آن است و برای اینکه این عدم توانایی در ابقای نعوظ مشکل ساز یا آشکار نشود، وقوع انزال را عمدا تسهیل می کند. در این موارد باید به ریشه مشکل پرداخت و آن را برطرف کرد.

علاوه بر موضوعات فوق ، برخی بیماری ها می توانند سبب انزال زودرس شوند و در حقیقت در صورت امکان باید عامل اولیه درمان شود که به دنبال آن، عارضه ثانوی بیماری که همان انزال زودرس است نیز درمان خواهد
شد.

 بیماری هایی که انزال زودرس ایجاد می کنند

 عفونت یا التهاب پروستات که در اصطلاح به آن پروستاتیت می گویند. این بیماری با بزرگ شدن خوش  خیم  پروستات که  بعد از ۵۰ سالگی شروع می شود، متفاوت است. مردانی که مبتلا به عفونت یا التهاب پروستات هستند، ممکن است دچار انزال زودرس شدید شوند. این گونه افراد هر قدر هم تحت درمان های مرسوم انزال زودرس قرار گیرند، تا زمانی که پروستاتیت آنها درمان نشود، بهبود پیدا نخواهند کرد.

 علل دیگر  روحی-رو انی هستند.

مثلا گاه مردانی که دچار اضطراب هستند، ثانویه به آن دچار انزال زودرس نیز می شوند و با درمان اضطراب، انزال زودرس آنها نیز درمان خواهدشد.

گاه انزال زودرس منشا هورمونی دارد. مثلا افرادی که از پرکاری تیرویید رنج می برند، ممکن است دچار انزال زودرس شوند. 

یکی از علل شایع انزال زودرس، تعداد روابط زناشویی اندک است، که از علل نسبتا مهم است و باید به آن توجه کرد.

 درمان انزال زودرس

قبل از شروع به توضیح اجمالی درمان انزال زودرس، به ۲ نکته مهم باید توجه کرد وگرنه هم درمان بی اثر خواهد بود و فرد مراجعه کننده علاوه بر اینکه متحمل هزینه می شود، درگیر عوارض داروهای مختلف که گاه نیز خطرناک هستند، قرار خواهد گرفت.

اولین نکته همان تشخیص دقیق انزال زودرس است، که باید در تعریف علمی آن بگنجد. ممکن است افراد مختلف انتظارات متفاوت از خود یا باورهای نادرست داشته باشند، که باید با این افراد صحبت کرد و توضیح داد که بیماری خاصی ندارند و بی مورد دنبال درمان های مختلف نباشند.
نکته بعدی، بررسی بیمار مبتلا به انزال زودرس از نظر وجود احتمالی سایر بیماری ها است که منجر به انزال زودرس شده اند، چون اگر مثلا مردی دارای التهاب پروستات باشد، از درمان های مرسوم برای انزال زودرس سودی نخواهد برد و تجویز دارو برای این گونه مردان توصیه نمی شود. لازم است بدانید که هیچ دارویی وجود ندارد که صددرصد انزال زودرس را درمان کند؛ برای درمان انزال زودرس هیچ نوع دستگاهی که مورد تایید مراجع
معتبر علمی باشد وجود ندارد .
در حال حاضر در شروع، درمان استاندارد دارودرمانی است.

دارودرمانی اگر به صورت صحیح انجام شود، در ۷۰ تا ۸۰ درصد بیماران موثر است و برای همیشه درمان
خواهند شد. در مواردی که دارودرمانی موثر واقع نشده است، بیمار باید توسط متخصص مربوط روان درمانی یا رفتاردرمانی شود. در علوم پزشکی برای بسیاری از بیماری ها که
لازم است دارو درمانی انجام شود، یک یا ۲ یا حداکثر ۳ داروی انتخابی وجود دارد ولی
این امر در مورد انزال زودرس صدق نمی کند. اولا انزال زودرس درمان دارویی انتخابی ندارد، دوم اینکه برای درمان انزال زودرس داروهای مختلف از خانواده های دارویی متفاوت وجود دارند. نکته مهم این است که گاهی یک درمان در بیماری موثر واقع می شود اما بیمار دیگری از آن سود نبرد. بنابراین پزشک پس از اخذ شرح حال و بررسی های لازم، تصمیم می گیرد که بهترین دارو برای بیمار کدام است.


در حال حاضر بیشترین داروهایی که برای درمان دارویی انزال زودرس تجویز می شوند، از خانواده داروهایی هستند که میزان سروتونین در مغز را بالا می برند.

مورد استفاده اصلی این داروها درمان افسردگی است که با مقادیر و رژیم درمانی متفاوت برای بیماران مبتلا به انزال زودرس تجویز می شوند. ضمن اینکه انواع و اقسام مختلف از این
داروها در بازار وجود دارند، هر بیماری بسته به شرایط بالینی از یک نوع به خصوص از انها سود خواهد برد و اگر به نحو صحیح تجویز و استفاده نشوند، می توانند به عوارض ناخواسته زیان بار منجر شوند.

موضوع مهم در مورد درمان انزال زودرس روش تجویز و استفاده دارو است، که در رابطه با آن ۳ نکته را باید متذکر شد:

۱) درمان
دارویی انزال زودرس به صورت روزانه است، یعنی لازم است بیمار داروی تجویزشده را هر روز تا موقعی که پزشک معالج صلاح می داند مصرف کند. به عبارتی دیگر، مصرف یک داروی
به خصوص چند ساعت قبل از رابطه زناشویی، فایده ای در درمان انزال زودرس ندارد.

۲) اثر درمان دارویی انزال زودرس در دراز مدت مشخص می شود و برای ظهور آثار درمانی داروی تجویز شده معمولا حداقل ۲ هفته باید منتظر ماند.

۳)
داروی تجویز شده به هیچ وجه نباید به یک باره قطع شود. پزشک معالج نحوه قطع دارو و زمان آن را مشخص خواهد کرد.

● عوارض داروهای تجاری

در حال حاضر
تبلیغات گسترده ای در مورد بعضی کرم ها و اسپری ها میشود که ترکیب اکثر آنها ماده ای بی حس کننده به نام گزیلوکایین یا لیدوکایین است. این کرم ها و اسپری ها نه تنها اثر درمانی ندارند، بلکه عارضه نیز خواهندداشت.

اول اینکه رفته رفته برای بیمار عادت می آورند که باید به طور دایم از آن استفاده کند.

دوم میزان رضایتمندی جنسی هم در فرد موردنظر و هم به ویژه در همسر وی کاهش می یابد.

سوم اینکه رفته رفته آثار درمانی آنها کاهش یافته و بیمار باید مقادیر استفاده شده را زیاد کند که خطرناک است، چون مواد بی حس کننده از راه پوست و مخاط به راحتی جذب خون می
شوند و مصرف مقادیر بیش از حد آنها خطر مسمومیت دارویی را
به همراه دارد .

نکته آخر اینکه استفاده از کرم ها و اسپری ها که گاهی نیز توسط مراکز غیرمجاز تولید می شوند، احتمال عفونت های دستگاه تناسلی به ویژه در خانم ها را زیاد می کند.

از نظر علمی ۳ نوع درمان شناخته شده برای انزال زودرس وجود
دارد: روان درمانی، رفتاردرمانی و دارودرمانی.

در اینده سایر روشهای درمانی مورد بحث قرار می گیرد