هفته جوان گراميباد

               ........................

 

     غلبــه بر پيــري

 


 

در صورتيكه نشانه‌هاي پيري در شما ظاهر شد. با استفاده از كِرِم ‌هاي ضد پيري و برخي درمان‌ها مي‌توان سلامت مجدد و شادابي را به دست آورد. يا حتي مراحل اجتناب ناپذير پيري را احيا كرد. در آخرين تحقيقات تلاش شده، تركيباتي را كه باعث فعال شدن قلب و عضلات مي‌شود افزايش دهند. در اثر قطع تركيبات داراي باندهاي محكم پروتئين و قند، فعاليت قلب افزايش يافته؛ در نتيجه علائم پيري به تعويق مي‌افتد. برخي محققان از 30 سال پيش به اين مساله مشكوك بودند كه قند بر سن شخص ديابتي اثر گذاشته و وي را سريع پير مي‌كند. قند منبع ضروري انرژي است. در چرخه سلولي مي‌تواند به عنوان چسب مولكولي عمل كند. به گروه آمين بافت پروتئين متصل شده كه با تركيبات سخت زرد ـ قهوه‌اي مرتبط است. اين تركيبات به عنوان محصول نهايي پايانه قندي هستند وپيري را باعث مي‌شود.

در نهايت بعد از مصرف سالها نان، رشته فرنگي و كيك قطعاً بافتهاي بدن  در نتيجه رنگدانه‌هاي مرتبط با سن زرد مي‌شوند. ايجاد رنگدانه‌هاي سياه در دندان، استخوان و پوست بي ضرر است. اتصال قند به پروتئين‌‌هاي طويل مثل كلاژن باعث سفت و سخت شدن عروق، خشكي مفاصل، شل شدن عضلات و نقص در اندام‌ها مي‌شود. اينها از ويژگي خاص پيري هستند. مداركي موجود است كه افزايش پيوندهاي بين قندي باعث اين علائم مي‌شود. افزايش قند با برخي بيماري‌هاي مرتبط با افزايش سن ارتباط دارد. رابطه افزايش قند و تسريع پيري مي‌تواند دليل بر عدم سوخت و ساز باشد.

اين ممانعت كننده چيست؟ تركيبي كه داراي گلوكز واكنشي است و فاقد پروتئين خاص است. شگفت آنكه در صنايع غذايي يافت مي‌شود. در سال 1912 شيمي‌دانها دريافتند با خوردن كباب تركي، قهوه، نان تست، باندهاي قندي و اسيد آمينه‌اي در قلب ايجاد ميشود. اين تركيبات شيميايي در چرخه‌هاي غذايي همان باندهاي قند ـ پروتئين را ايجاد مي‌كنند. بيوشيميست‌ها دريافتند افزودن سولفات به غذا مانع قهوه‌اي و سفت شدن بافت ‌ها مي‌شود. همچنين موجب مي‌شود، غذا و نوشيدني تازه به نظر برسد.

محققان در سال 1980 دريافتند آمينوگوانيدين (Aminogvanidine) از بافتهاي رات Rat) ) ديابتي محافظت مي‌كند. در ديگر حيوانات اگر از جواني كنترل شوند، مي‌توانند انعطاف پذيري را در پيري حفظ كنند. عملكرد قلب و عروق را افزايش داده؛ و ساير بي نظمي‌هاي ناشي از پيري را اصلاح مي‌كند. مطالعات بعدي نشان داد آمينو گوانيدين، آلبومين ادرار ديابتي‌ها را كاهش مي‌دهد. همچنين آثار سوء روي شبكيه هم  آشكار مي‌شود.

مهيج‌تر از همه كشف اخير محققان است: Breaker ؛ دارويي كه با شكستن پيوندهاي قند ـ پروتئين مانع پيري مي‌شود. به جاي نگاه كردن به نقش باز دارنده آن؛ حال مي‌توان دارويي را معرفي كرد كه خشكي ناشي از ديابت و پيري را از بين مي‌برد. اين موضوع اخيراً در سمپوزيوم لندن اعلام شد. دي متيل 3ـ فناسيل تيازوليوم كلريد يا Breaker = ALT –7ll مي‌تواند باندهاي شكل گرفته در افراد مسن را جدا كند. حيوانات ديابتي، سگهاي پير و ميمونهاي رزوس كه طي سه هفته، هر روز اين تركيب را دريافت كردند نتايج شگفت انگيزي را نشان دادند. قلب و شريانهاي بزرگ كه كاملاً خشك و گرفته شده بودند؛ خاصيت انعطاف پذيري را بدست آوردند. قلب هم خون بيشتري را (مانند حيوان جوان) پمپ مي‌كند.

استفاده‌هاي چند گانه از Breaker در پاتولوژي‌ها مي‌تواند انعطاف پذيري را كاهش دهد. براي مثال در گلوكوم افزايش الاستيسيته دريچه دراينينگ (Draining) مانع افزايش فشار داخل چشم مي‌شود.

ALT- 7ll مجدداً خاصيت الاستيكي ريه‌ها را كاهش مي‌دهد. پروستات بزرگ و سخت را نرم مي‌كند. اما دست كم 10 سال لازم است تا آزمايشات كلنيكي انجام شود. آن زمان مي‌توان ALT – 7ll  را روي انسان آزمايش نمود.

                                                  نرگس بهبودي ـ ميكروبيولوژی

 

                                              ref:shafagh ,prenumber,2001