سرطان تخمدان

يكي از مشكلات شايع زنان ، دردهاي شكمي ناشي از توده‌هاي لگني ، خصوصاً توده‌هاي تخمداني است .

بيماريهاي تخمدان ممكن است درنتيجة تغييرات فيزيولوژيك ، عفونت‌ها و يا نئوپلاسم‌هاي خوش خيم و بدخيم ، ايجاد شوند . بسياري از تومورهاي تخمدان (85%) خوش خيم هستند و آنها درزنان 44-20 سال اتفاق مي‌افتد و احتمال اينكه يك تومور اوليه تخمدان بدخيم باشد ، بعد از يائسگي 45% و قبل از يائسگي 13% است . بسياري از تومورها نشانه‌هاي غير اختصاصي خفيفي ايجاد مي‌كنند ، از جمله علائمي كه مي‌تواند ناشي از كيستهاي تخمداني باشد ، عبارتند از : اتساع شكم ، درد يا احساس ناراحتي در شكم، علائم ادراري يا گوارشي ، خونريزي واژينال ، كه به طوركلي مشكل جدي ايجاد نمي‌كنند مگر در موارد پيچ خوردگي  يا پارگي كيست و يا خونريزي به داخل كيست ، كه بيمار با درد حاد شكم ، ضعف ، سرگيجه ، غش ، تب و فشار ناپايدار مراجعه مي‌كند كه جزء اورژانسهاي پزشكي بوده و اقدامات مقتضي مي‌بايست به صورت اورژانس صورت گيرد .

توده‌هاي خوش خيم تخمداني به دو دسته توده‌هاي غيرنئوپلاستيك و نئوپلاسمهاي خوش خيم تخمدان تقسيم مي‌شوند :

توده‌هاي غير نئوپلاستيك مجموعه‌اي شامل : كيست‌هاي فوليكولار ، كيست جسم زرد ، كيست‌هاي تكالوتئين ، اندومتريوم تخمدان و لوتئوم حاملگي مي‌باشد . و  نئوپلاسمهاي خوش خيم شامل : تراتوم كيستيك بالغ ، استروماي تخمداني و تومورهاي اپي‌تليالي ( سروزسيست آدنوما ، موسينوس سيست ، سيست آدنو فيبروم و تومور برنر ) و تومورهاي طناب جنسي ـ استروما ( شامل تكوما و فيبروما ) مي باشد.

در كيست‌هاي تخمداني غالباً قبل از تشخيص پاتولوژي ، برنامه درمانی بيمار مشخص مي‌شود . و اين بر اساس علائم ، نوع ، اندازه كيست و همچنين سن بيمار و نهايتاً تمايل بيمار به بچه‌دار شدن مي‌باشد .

بيماران با كيست‌هاي كوچكتر از 4-3 سانتي متر كه علائم خفيف دارند را مي‌توان در خانه با مسكن درمان نمود و بوسيله سونوگرافي مكرر پيگيري كرد . و درمورد بيماران با كيست‌هاي بزرگتر از 4 سانتي‌متر مي‌توان از قرص های جلوگيري خوراكي كمك گرفت .

در مورد كيست‌هاي بزرگتر از 8 سانتي متر و يا در موارد مشكوك به بدخيمي يا عدم جواب به درمان دارويي و يا شك به تورشن يا پارگي ، كيست تخمدان مورد لاپاراتومي قرار مي‌گيرد .

نهايتاً تمام نمونه‌هاي تهيه شده طي لاپاراتومي ، مورد بررسي پاتولوژي قرار مي گيرد كه درصورت وجود بدخيمي ،  نحوه ادامه درمان بيمار مشخص مي‌شود .

ما بررسي را بر روي 100 بيمار با توده غير نئوپلاستيك تخمدان كه به طور تصادفي از هر دو بيمارستان امام خميني و رازي اهواز از فروردين سال 1382 لغايت فروردين 1383 انتخاب شده بود انجام داديم :

((هدف از مطالعه ما بررسي پاتولوژي توده‌هاي غير نئوپلاستيك تخمدان بوده است كه در اين پژوهش آناليزهايي نيز انجام شده تا ارتباط بين پاتولوژي توده تخمداني و فاكتورهايي كه در شرح حال بيمار مي‌باشد بررسي شود كه نتايج آنها به طور اختصار به صورت زير مي‌باشد )):

پاتولوژي

شايعترين پاتولوژي دراين 100 مورد ، كورپوس لوتئوم (45%) بود . و نادرترين ، لوتئوم حاملگی(1%) موارد بوده است .

(شايعترين محدودة سني كيست‌هاي خوش خيم تخمداني  بين 15تا 20 سال بوده است .)

وضعيت قاعدگي

58 % بيماران قاعدگي هاي منظم داشته‌اند.  

روش جلوگيري از بارداري

در مورد نحوة پيشگيري از بارداري 77% موارد از هيچگونه روشي استفاده نمي‌كردند و از بين مواردي كه پيشگيري داشته‌اند ، شايعترين وسيله قرص جلوگيري بوده است .

در بيماراني كه قرص جلوگيري مصرف مي‌كردند ، شايعترين پاتولوژي كورپوس لوتئوم بوده است .

شكايت اصلي بيمار

شايعترين شكايت بيماران درد شكم بود و در بيماراني كه با درد شكم مراجعه كرده‌اند ، شايعترين پاتولوژي كورپوس لوتئوم بوده است .

محل كيست 

در مورد محل كيست ، 51% كيستها در تخمدان سمت چپ قرار داشتند .و 42% موارد در تخمدان سمت راست و 7% موارد در هر دو تخمدان كيست مشاهده شد .

يافته حين عمل جراحي

شايعترين يافته‌ها حين عمل جراحي پارگي كيست بوده است .